octaview

Category: default

27 04 09 - 12:05

Vandaag mag u een kijkje nemen in mijn baarmoeder

Category: default

25 04 09 - 15:13

De appeltjes van Mus

Al een poos was ik, zonder enig resultaat, op zoek naar lap-appeltjes. U weet wel, die onze moeders vroeger op onze broeken naaiden, als we de knieën weer eens door hadden.
Van die echte, uit de jaren zeventig, van skai met een zacht achterkantje.
Nergens te krijgen.
Uit frustratie maakte ik ze na, van stof met vlieseline, en mijn moeder naaide er een jurkje van.
Ik vergat de appeltjes en ging door met mijn leven.
En zoals dat altijd gaat, when you least expect it: daar zag ik de appeltjes, op de site van Mus.
Heel nonchalant, over wat broekskes gedrapeerd.
Waar heb je die appels vandaan, ik moet die appels ook! krijste ik hebberig in de reactiebox.
Ja, ik schaam me nergens voor.
De appeltjes kwamen uit een ouderwets fourniturenwinkeltje, vanonder een laag stof vandaan.
Geef me je adres maar, dan stuur ik er wat op, mailde Mus terug.
Ach!
Ach!
Echt waar! Zulke mensen bestaan nog!
Vandaag kwamen ze binnen.
Grommend van ongeduld scheurde ik de envelop open.
Kijk dan!
Mus, je bent een grote schat.

Category: default

21 04 09 - 12:20

Voorproefje

Ik ben bezig met een nieuw projectje.
Ja, nou, eigenlijk ben ik bezig met twee nieuwe projectjes.
Over allebei kan ik nog niet zoveel vertellen. Vooral project twee zit me nogal in mijn maag. Gedoe, geheimzinnig, tergend ver weg liggende deadline, u kent het wel.
Maar goed, voor projectje één kan ik alvast wat doen.
En ik mag hier al een tipje van de sluier oplichten.
Een klein voorproefje.
Maar u moet het wel nog even geheim houden ja.

Category: default

18 04 09 - 14:33

Afscheid in de Keukenhof

Ik was in Amsterdam. Met mijn Finse vrinden. Mensen, wat was het drúk in Amsterdam. Ik werd er zowat tureluurs van.
Tien vrachtschepen toeristen waren er leeggekieperd denk ik.
De Finnen vonden het denderend. 'The houses, we love the houses!' riepen ze.
Ik keek omhoog.
Oja, het waren wel aardige grachtenpandjes ja. Al prefereer ik persoonlijk de Finse bouwstijl.
En ik botste maar weer eens tegen een toerist op.
We lunchten wat, bekeken de rij voor het Van Gogh-museum eens kritisch en ik zei weinig subtiel dat je ook hele mooie boeken kon kopen met Van Gogh-schilderijen erin.
'What does Van mean?' vroegen ze.
'Van?' zei ik.
'The Van in Van Gogh,' zeiden ze.
Nou, zo'n goeie vraag had ik in tijden niet gehoord. En ik spuide in erbarmelijk Engels al mijn taalenthousiasme over de Finnen heen.
Gisteren gingen we naar de Koikenhof.
We hadden vooraf onze tickets besteld zodat we niet al te veel lijfelijk contact hoefden te hebben in de rij voor de kassa met stinkende Japanners en schreeuwende Amerikanen.
Kwamen we aan, guess what, geen rij.
'It can't be good,' zei Finse vriendin A zorgelijk. 'Let's come back if there is a line.'
Humor hè, die Finnen, humor.
Na een uur of drie tussen de tulpen was het klaar.
We namen afscheid. Ik omhelsde Finse moeder L.
En wat al twee dagen onderhuids zinderde, kwam nu met een huilsnik aan de oppervlakte.
'Octavie, this is the last time we see eachother,' zei ze, ze drukte me tegen haar door ziekte aangevreten lijf.
Ik zweeg huilend.
Want ik wist het al.
Ze waren niet voor niks naar Nederland gekomen.
Dit was ons afscheid.

(Foto's op Flickr).

Category: default

10 04 09 - 14:14

Ik móet eigenlijk wat boodschapjes halen...

...Maar ik geloof dat dat vandaag niet meer gaat lukken.

Comment bij het briljante jurkje: Met dank aan Luna voor het stofje, met dank aan mijn moeder voor het fabelhafte naaiwerk. Op mijn fotopagina meer waawe jurkjes.

Category: default

08 04 09 - 18:03

Vieze Holly Hobby

Vroeger had ik een raamhangertje van Holly Hobby.
En ik vond Holly Hobby vies. Dat kwam omdat al Holly's vriendjes broeken droegen met, het waren de late seventies, wijde pijpen.
En getverderrie wat vond ik wijde pijpen smerig. Ik weet niet waarom maar ik kan me nog zo de jaar in, jaar uit gerecyclede leerboekjes in de eerste klas herinneren met daarin zwart wit foto's van kinderen in broeken met wijde pijpen en van dat ultieme jaren zeventig haar. Dan ergerde ik me groen en geel.
Net zoals ik me in die tijd groen en geel ergerde aan vrouwen met heel kort geknipte haren.
Die vond ik ook vies. Juffrouw T, bah, die had van dat superkorte haar, waarschijnlijk met zo'n koddig kuifje.
Don't blame me, ik was hooguit vijf.
Wat ik destijds wèl zag, was dat Holly Hobby ondanks haar vieze vrienden, getekend was in een aandoenlijke stijl. Ze vertederde me in a way, en dat vond ik knap van de tekenares.
Starend naar mijn raamhangertje moet ik er al enige kunstvisie op hebben losgelaten, ik bedacht waarom ze vertederend was. De bolle wangen, de zoete kleuren.
Vandaag vond ik een pyjamaatje voor Dochter.
Bij die zalige Action.
Voor drie euro een tas vol troep.
Een pyjamaatje met een suikerzoete Holly Hobby erop.
Ik griste hem voor de neus van een andere hebberige moeder weg.
Holly Hobby!
Te scháttig! Niks vies, kopenkopenkopen!
Raar. 27 jaar geleden vond ik haar smerig, en nu moet en zal ik die pyjama hebben.
Ik kijk vertederd toe hoe aandoenlijk Holly op Dochters puilbuikje staat.
Dochter, ze heeft haar kleine kleuterspijkerbroekje nog aan.
Flared natuurlijk, want dat staat haar zo snoezig.
Smaak verandert dus blijkbaar. Onder invloed van melancholie, vake blootstelling, image.
Misschien vind ik juffrouw T's kuifje nu ineens ook schattig.
Ik sluit het voor de zekerheid maar niet uit.

Category: default

04 04 09 - 16:22

Hoe de kastenqueeste me iets heel anders opleverde

Voor Dochters nieuwe zolderkamer zoeken we een garderobekast. Al maanden ga ik trouw iedere week naar de kringloopwinkel, loop ik regelmatig bij mijn favoriete antiekzaak binnen en marktplaats ik me een ongeluk. Maar het wil niet lukken. Die excentrieke, hoge, ouderwetse kast met liefst mooi houtsnijwerk die ik in mijn hoofd heb, staat nergens.
Vanmorgen in de auto was ik ten einde raad.
'Laten we dan maar in hemelsnaam die ugly Ikeakast maar naar zolder verhuizen,' riep ik.
Niet zozeer tegen Man maar meer tegen de lucht.
Ik hief mijn handen en ogen dramatisch omhoog.
En eigenlijk hoopte ik dat de kastengod nu spontaan een kast naar beneden zou gooien. Zo van: ze heeft het losgelaten, vooruit dan maar, stuur haar een kast. Doe die met dat houtsnijwerk maar. Met die deurtjes. En die glas-in-lood-ruitjes bovenin.
Maar nee, niks geen kast.
Waarschijnlijk had de kastengod me door.
Of misschien had ik per ongeluk de verkeerde god aangeroepen.
Want toen we bij de boerderijwinkel kwamen voor wat zaterdagse boodschappen, liep daar ineens een wit schaapje in de wei.
We zijn al een poos op zoek naar een nieuw schaap maar het ras dat we graag willen, is hier niet zo heel makkelijk te vinden.
En hier liep zomaar ineens een wit Ouessantje, een dotje. Een prachtig vriendinnetje voor onze eenzame Trui.
'Verkoop je die?' vroeg ik gretig aan het vettige boertje dat tussen de hooibalen rondscharrelde.
'Ze is drachtig,' zei de vieze agrariër.
'Verkoop je de lammeren?' kwijlde ik verder.
De boer haalde zijn schouders op. 'Joa.'
Ik kneep mijn handen tot knuisten. 'Zet een ooi voor me apart,' zei ik, tamelijk dwingend.
Stel je voor dat me dit nog langs de neus ging.
Het boertje knikte en joeg wat kippen weg, die hem voor de klompen liepen.
Over twee weken worden de lammeren geboren en gaan we even kijken.
'Ik heb al een naam bedacht,' zei ik tegen Man, toen we terug naar de auto liepen.
Man grinnikte. 'Nou?'
'Zökske*,' zei ik, en ik keek hem verwachtingsvol aan.
Want ik verzin alle namen hier in huis, maar Man heeft veto-recht.
'Haha!' schaterde hij.
En haha is goed.
Geen kast, maar wel een Zökske in de maak.
Ach, ik doe het ervoor.

* Betekenis: Sokje

Category: default

01 04 09 - 17:45

Ik doe non-virtuele dingen

Mijn internet doet het niet. Nouja, amper. Telkens na herstarten hooguit 3 minuten. Of een bepaald aantal muiskliks of bezochte websites. Geen idee hoe het quotum geteld wordt.
Anyway, check mijn Flickr maar even voor wat ik aan het doen ben.
Het is iets heel non-virtueels.
En het is nog lang niet af.
Ik vraag me sinds vandaag af waarom ik toch eigenlijk die natuurlijke aversie tegen muurstickers heb.
Muurstickers zijn toch ook heel mooi?
Anyway.