Category: default

06 09 08 - 11:34

De koelbloedige redder en het kapotte pinkje

Na het debacle van de rozijn in de neus, maakte ik een deal met Dochter. Brokken maken mag, maar dan wel graag alleen in het weekend. Dat ik niet in mijn eentje met de sores zit. En Man ook nog eens wat gezelligs met zijn Dochter kan doen. Zoals op de huisartsenpost gaan hangen. Qualitytime heet dat. Hij is het tenslotte die de bluts- en botsgenen heeft doorgegeven aan ons schatje.
En eerlijk is eerlijk, ze hield zich keurig aan de overeenkomst. Toen ze een gapende wond net boven haar oog viel, deed ze dat keurig op een zaterdagochtend. Gezellig als een modelgezinnetje naar de EHBO. Zoals zich dat hoort.
En ook vanochtend week ze niet van onze afspraak. Toen ik haar brullend aantrof, vastgeplakt aan haar kledingkast.
'Wat is er?' vroeg ik, toch wel in lichte paniek vanwege het oorverdovende gekrijs.
En toen zag ik het. De deur zat verder dan dicht. U weet wel, dat het deurtje te ver naar binnen staat.
En daar tussen zat een peuterpinkje.
Laat dit vooral even goed tot u doordringen.
Dat deed ik ook.
Soms heb je van die situaties die je brein niet meteen kan begrijpen. Dat het plaatje langzaam moet binnen sijpelen om te beseffen wat er gedaan moet worden.
Want wat moest er gedaan worden? Nou? Denk eens goed na?
Dat deurtje moest hoe dan ook open. Anders zou mijn kind de rest van haar leven met een kledingkast aan haar hand moeten rondlopen.
Maar snotdomme, moest ík dat nou gaan doen? Moest ik daar nou dat kleine, van schattige vetkussentjes voorziene pinkje gaan breken? En waar was Man in dit spel? Waar! Wáár! Ik riep een paar keer in het luchtledige. Niks hoor. Geen Man te bekennen in de wijde omtrek.
En ondertussen. Dochter brulde, Dochter tsjirpte, Dochter loeide oorverdovend.
No time to waste. Ik klemde het kind tussen mijn knieën, kneep mijn ogen dicht en gaf een ongelofelijke ruk aan de deur.
Pinkje eruit. Pinkje aan gort.
Aiaiai.
Aiaiaiaiaiai.
'Papááá!,' snotterde Dochter theatraal naar Man, die net aan kwam lopen. Op zijn elfendertigste.
Ik spiedde onrustig naar het blauwachtige gat in het pinkje en deed een sneue poging om het spartelende kind te troosten.
'Wat is er aan de hand?' vroeg Man ongerust terwijl hij Dochter met een grote zwaai dicht tegen zich aan tilde.
'Mama heeft me pijn gehehedaaaaan,' brulde Dochter. Ze begroef haar snotkopje in Man's nek.
En ze wees beschuldigend en met grote, verongelijkte tranen op haar wangen naar mij.

Ja, hállo zeg.

Ik moet er wel heel hard om lachen. Sorry. Dochter al in het bezit van een dikke blauwe pink?
Marieke - 06 09 08 - 11:45

ocherm. ocherm.
kimt - 06 09 08 - 11:51

auw auw auw…ik zie het helemaal voor me en er komt ineens plots een jeugdpijn naar boven…pinkie tussen de garagedeur die iemand met grof geweld echt dicht wilde hebben….auw auw auw
tascha () - 06 09 08 - 11:55

Ah nee. Allereerst voel ik mee met dochter. Mèn dat moet pijn doen. En vervolgens met jou. Want pappa kwam dus als een soort ridder-te-laat aansjokken. En kreeg alle credits. Tsssssssss.
Astrid - 06 09 08 - 12:27

ik zou die andere pink er ook tussenstoppen…
;)
Pinkje is zielig !
Susy (URL) - 06 09 08 - 12:56

Goed zo Oc. Rustig, doch daadkrachtig. Dat was precies wat dochter nodig had.
Maar het begint inderdaad vaak pas te kloppen als een idioot, wanneer je bevrijd wordt.
Tja. Dan heb jij het inderdaad gedaan. Hahaha.
Soes (URL) - 06 09 08 - 13:13

Haha, zal je altijd zien! Volgende keer maar weer op papa wachten…
Aukje (URL) - 06 09 08 - 14:06

Nu ik dit lees weet ik het zeker: ze had dat snoepje dubbel en dwars verdiend. En dat andere snoepje, dat ik haar stiekem gaf, óók.
Marlieke (URL) - 06 09 08 - 17:05

Hahahahahahahahahahaa. Ahum. Uh, goh, wat vervelend voor je zeg. Zoooo oneerlijk ook.

Whahahahahha ;-)
Virginie (URL) - 06 09 08 - 17:20

Ik vind je dapper, Oc. Zo vreselijk om je kind zo’n pijn te zien hebben en het dan ook nog ergere pijn te moeten doen om het te bevrijden…Ik zou denken ‘Geef jij maar lekker je moeder de schuld, schat. Best als je later kleerkasten om je pink windt, maar nú nog niet!’.
sanneke - 06 09 08 - 19:32

En hoe liep het uiteindelijk af? Weer een gevalletje huisartsenpost of zo?
Hier zat dochterlief met haar vinger tussen de ene kant van de deur en drukte vriendje aan de andere kant maar wat harder, want waarom ging die deur nu niet dicht???
Toaske (URL) - 06 09 08 - 19:48

Oh, wat onwijs zielig! Ik zou er zelf niet eens bij nadenken dat wanneer je die kast weer open trekt de pink dus echt breekt.
Je weet dit leed trouwens wel weer erg komisch te brengen, met dank aan dochters beschuldiging aan jouw adres.
Fee-Luna's mama () (URL) - 06 09 08 - 21:02

Ha! Na dat stukje van de rozijn heb ik jouw log bij mijn favorieten gezet. Want bij dat stukje heb ik gehuild, gehúild van het lachen. Dat weet ik nog. Hoe is het inmiddels met het gat in de pink?
Esther (URL) - 06 09 08 - 21:40

En jij je maar afvragen waarom Man zo’n enorme goede band met zijn dochter opbouwt en jij uiteindelijk als enorme boevrouw met lege handen achter blijft. Die dochter van jou is echt bij de pinken.
Lieke - 06 09 08 - 22:20

Oef. Au. Voor dochter, maar natuurlijk voornamelijk voor jou.
Polle (URL) - 07 09 08 - 23:26



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile
  (Register your username / Log in)

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.