Category: default
28 10 08 - 10:40
Een moeilijk stuk
Even nog over die inspiratie.Inspiratie is iets raars. Soms vraag ik me af of het wel bestaat. Het is zo vluchtig, als je het wil pakken, vliegt het weer weg.
Eén keer in de zoveel tijd moet ik naar een museum. En dan het liefst naar zo'n oerdegelijk museum met een chronologische opbouw, beginnend bij de oude meesters eindigend in de late jaren zestig. Dan ga ik zo vroeg mogelijk, zodat ik de zalen voor mezelf heb. Zondagochtend stonden we om 10.00 uur op de deur van het KMSKA te beuken. En dan, het hart dat open gaat bij de stilte van zo'n hoge zaal. Bij voorkeur een visgraat parket op de vloer en een glazen koepel in het dak. Reusachtige schilderijen van Rubens, niet alleen in omvang een lesje in nederigheid maar ook in de techniek en de afbeelding. Dit is het ware, het echte. Dit is kunst van mannen die konden zíen. Schaduwen, lichtinval, veel Jezus en Maria. Deze kunst gaat rechtstreeks naar mijn ziel. Ik drink het naar de zwarte, diepste, slaperige helft van mijn hersenen, misschien wel met de ogen dicht. De kleuren, ik hou zo van dat (veel door Holbein gebruikte) blauwgroenturkoois. Een kleur die mijn hersenen niet goed kunnen plaatsen, alsof er een schakeltje mist in mijn hoofd. Dan wandel ik van de vroege kunst naar 1600-1700. Vlug. Jacob van Ruysdael, vroeger, als kind, vond ik dit imponerend, nu kan het me gestolen worden. Wouden, watervallen, duisternis, ik droom me erdoor heen. Pas als de beelden hoekiger worden, loop ik weer langzamer. Het aarzelende begin van het abstract. In het begin van de twintigste eeuw word ik wakker, kunst waar je je hoofd van moet verdraaien, het klopt niet, en toch weer wel. Anders, maar eigenlijk net zo knap als die meesters die konden zien. De symboliek is niet oppervlakkig maar donkerdiep als een zee, emotioneel, uit de binnenkant van de ziel. En deze zielekunst komt binnen in mijn oog, in het visuele gedeelte van mijn hersenen, terwijl de oude meesters met hun perfecte kijktechnieken binnenkwamen in mijn ziel.
Wonderlijk hoe het werkt. Omgekeerd, als een spiegel.
Dan loop ik het museum uit, zo licht als een veer.
Ik heb de beelden zwaar in me gedronken maar ik ben open en luchtig geworden als een boek waarvan de ragfijne bladzijdes knisperend fladderen in de wind.
De plaatjes gaan als dia's aan me voorbij, een wirwar. Er is een ladenkastje vol plaatjes omgevallen in mijn hoofd.
Thuis wil ik tekenen maar het lukt niet. Dagenlang peuter ik met mijn kroontjespen willekeurige krassen op een vel papier. Ik teken ineens nieuwe dingen, maar ze hebben nog geen vorm.
Langzaam moet het ladenkastje opgeruimd worden.
Dan lukt het weer.
Wow, dat beschrijf je heel mooi! Ik kan helemaal niet tekenen, maar ken het gevoel wel. Dat heb ik als ik uit het theater kom.
Swan (URL) - 28 10 08 - 11:44
Musea, da’s zo ongeveer het mooiste wat er is. Vind ik dan, hè? Als kind was ik al helemaal geobsedeerd door schilderijen. Mijn ouders hadden vroeger twee mooie boeken, een over Rembrandt en een over Van Gogh. Ik ken ze nu nog van buiten, echt geweldig!
Rosalie (URL) - 28 10 08 - 12:18
je bedoelt natuurlijk het spreekwoordelijke ladenkastje hè?
Niet die ene waar ik laatst opperde dat dat cb-boekje wel eens in kon zitten.
Ik ben niet zo’n museumtypje. Kan er wel van genieten als ik er ben, maar ben er bijna nooit vrijwillig.
Zaterdag naar het Diamantmuseum in Antwerpen. Denk dat ik een lopertje meeneem…
Susy (URL) - 28 10 08 - 12:50
Ha, Susy, wil je een rondleiding? Ik zal vragen of mijn lief ook meekomt ;)
Sarah () (URL) - 28 10 08 - 13:07
Swan: ha, dank je. Ja bij theater kan ik het ook wel hebben, maar dan alleen als ik echt gegrepen ben. Rosalie: ja, jij bent ook een museummeisje:)
Susy: ik ga alleen maar naar kunstmusea, zo'n diamantmuseum daar zou ik echt met 3 paarden naar binnen getrokken moeten worden. Sarah: haha, weet je het wel zeker?
Octavie - 28 10 08 - 13:15
Ja hoor, als Susy haar man ook meebrengt vind ik alles goed ;)
Sarah () (URL) - 28 10 08 - 13:17
amen. wat herkenbaar zeg. ik zit altijd barstensvol energie, maak-drang, als ik een museum uitkom. Maar alles moet dan eerst even bezinken. heerlijk hè, om je even weer op te laden.
miek () (URL) - 28 10 08 - 14:08
Ik besprak gister iets vergelijkbaars met een collega-blogster. Beiden schrijven we ook verhalen, en toen vertelde ik dat dat bij heel lang heeft stilgelegen, enkel en alleen omdat ik Nescio zo goed vind.
Ik had ideeën te over, maar ik kreeg niks op papier. Zo vol van Nescio.
Cyriel (URL) - 28 10 08 - 15:02
heeho! Och Sarah, je krijgt mijn man erbij en nog 21 van mijn collegae met aanhang..
Sounds like a blast, huh?
Susy (URL) - 28 10 08 - 15:42
He, wat leuk! Een echt stukje inhoud in logland.. daar was ik wel aan toe.
Liene - 28 10 08 - 19:05
Welke Holbein bedoel je eigenlijk? Mijn favoriet was Hans Holbein!!!
Eric (URL) - 28 10 08 - 19:45
@ Eric: wat een pleasant surprise dat je Holbein kent: http://www.artchive.com/artchive/h/holbe..
Octavie - 28 10 08 - 19:51
Oh, en Holbein hadden ze overigens niet hoor, in het museum in Antwerpen.
Octavie - 28 10 08 - 20:02
Musea, je laten overdonderen, meeslepen in beelden…Door je stuk moest ik denken aan Musée d’Unterlinden in Colmar. Op interrail met Rinke. We zagen posters voor een tentoonstelling in Colmar en ze waren zo beeldschoon (met een detail van la Mélancholie van Lucas Cranach l’Ancien er op, dat we als vanzelf naar Colmar toegedreven werden. La Melancholie bleek inderdaad prachtig, Holbein hing er ook, maar het meest in de war raakten we van het Isenheim altaarstuk van Matthias Grünewald. Ik kende het al lang van afbeeldingen en het was me nog nooit echt opgevallen. Maar in het echt was het zó indrukwekkend. Ook ik houd erg van de perode van rond 1500-1550. Maar ook voor de impressionisten kan ik wel warm lopen en het moment dat ik het portret van Guus Preitingen, de vrouw van de kunstenaar Kees van Dongen zag in het van Gogh vergeet ik ook nooit meer. (ik moest 3 keer terug, terwijl ik de grootste moeite had mijn aandacht bij van Gogh te houden). En kijk, zo richt ik vanzelf mijn eigen privécollectie in mijn hoofd in.
sanneke - 29 10 08 - 10:27
Als kind raakte ik gefrustreerd. Want ik wilde net zo schilderen als Rembrandt. Een utopie natuurlijk.
Nu kan ik gewoon genieten. Kijken en genieten. En in Antwerpen kan ik bijna overal gratis naar binnen, das ZO FIJN. Naar binnen, paar schilderijen of beelden rustig bekijken. In het KMSKA kun je gewoon even zitten. Op ene bankje of vouwstoel. Lekker kijken. En dan weer weg.
Er was trouwens in het voorjaar een supertentoonstelling van Joke van Leeuwen. “een halve hond heel denken”. Over kijken naar kunst eigenlijk. Heel goed gedaan, echt ZALIG. Is ook een boek van, dat kan ik zeker aanraden!
Astrid (URL) - 29 10 08 - 11:13
Sanneke: Dat portret van Guus vond ik ook meteen fantastisch! Ik heb er meteen maar een poster van gekocht die nu al jaren op mijn kamer hangt. Het schilderij heeft ook bij mij ook een onuitwisbare indruk achtergelaten en het is inderdaad een van de weinige schilderijen waarvan ik nog precies weet hoe het was toen ik het voor de eerste keer zag!
Rosalie - 29 10 08 - 16:49
Ah, Rosalie, wat mooi! Dat we allebei als een blok voor hetzelfde schilderij vielen terwijl er toch zo veel schilderijen op de wereld zijn. Bijzonder. Ben jaloers dat jij er elke dag naar mag kijken!
sanneke - 29 10 08 - 17:17
Mooi stukje! En herkenbaar. Alleen zijn die musea altijd veel te groot (in elk geval voor mijn kijktempo). Deze zomer heb ik bv drie zaaltjes van het British Museum in 3 dagen gedaan. Wat dat betreft, kan ik het beste in m’n eentje gaan, want veel andere mensen houden het niet uit met mijn tempo. En helaas zijn er ook andere mensen in het museum, of erger nog, andere groepen mensen, die dan pal voor een schilderij gaan staan waar je naar wilde kijken of luidruchtig laten merken ‘hoe cultureel ze wel niet zijn’...
Pieter (URL) - 30 10 08 - 13:54
@ Cyriel: herkenbaar! Vreselijk hoe ik door allerlei kunst/literatuur/films zo supergeinspireerd kan raken om, als ik zelf creatief wil zijn, het allemaal weer kwijt te zijn… Misschien wel de grootste frustratie in mijn leven.
Pieter (URL) - 30 10 08 - 13:57