Category: default
02 07 09 - 10:57
Toen
En zo kwam het dat we gisteren een crematie hadden. Ergens op de Veluwe.Dat klinkt idyllischer dan het is. Ook op de Veluwe zijn crematies verdrietig.
De weg naar het crematorium verliep vlotter dan gedacht. We hadden nog even tijd om een rondje door ons oude dorpje te maken, daar waar we drie jaar geleden nog woonden.
'Ah, rijd eens langs ons oude huis,' zei ik tegen Man.
En dat deed hij.
We reden door ons oude buurtje. Zonovergoten, groen en gezellig zag het eruit. In de verte klonk het getoeter van een schip dat over de glinsterende Ijssel voer, over de huizen heen doemden de groene heuvels van de Veluwezoom op.
'Het ziet er hier zowaar leuk uit,' zei ik verbaasd.
Want in mijn herinnering is het dorp donker en koud, stug en mistig. Zelfs op de warmste dag van het jaar.
We reden verder, ons oude huis, een stukje over het kronkelweggetje door het bos en later over de paarse hei. Hier wandelden we 's avonds altijd.
'Práchtig is het hier,' zuchtte ik, 'je zal hier maar wónen.'
En ik schoot in de lach om Man's fronsende wenkbrauwen.
Bij het crematorium zat de hele familie buiten op een bankje, in de kleurrijk aangelegde tuin met hoge bomen. De lucht strakblauw.
Niks leek erop dat dit de plek was van de dood. Of misschien ook wel, het is maar net hoe je de dood bekijkt.
Ik voelde Man verstijven toen de kist aankwam. Ik ken dat, dat verstijven. Ik raakte hem even zachtjes aan.
We gingen naar binnen. Ik was mijn zakdoekjes vergeten. Op het laatste moment had ik een stuk van de WC-rol uit het dashboardkastje gescheurd.
Dus waar normale vrouwen ladylike met kanten zakdoekjes langs hun ogen deppen op een dergelijke aangelegenheid, daar snotterde ik vol en met veel lawaai in mijn stuk allerminst-absorberend pleepapier.
En Schoonzuster ook. Want die was ook de zakdoekjes vergeten. En haar schoenen, maar dat is een ander verhaal.
De stemmen schor en de ogen nog strak reden we terug naar huis.
Ik droomde naar buiten en zag het landschap met de kilometer veranderen.
Pas toen ik de weidse, goudgele korenvelden zag van mijn geboorteland ontspande ik.
Ik snoof een zware kamillelucht op. De korenbloemen in de berm waren van zo'n diep kobaltblauw dat mijn hersenen het bijna niet konden verwerken.
'We zijn weer thuis,' zei Man.
En hij glimlachte.
Ik dook even mijn mijn I-photo-archieven uit 2006. Foto's van toen.
Mooi.
Stukje en de foto’s.
Lijkt buitenland.
Susy () (URL) - 02 07 09 - 11:05
Het lijkt wel Frankrijk. Prachtig.
Bij begrafenissen met zonnig weer heb ik altijd het gevoel dat er iets niet klopt.
Wanneer komt het logje over de vergeten schoenen?
Door (URL) - 02 07 09 - 11:13
Mooi geschreven Oc.
Ben nu eigenlijk wel stiekem benieuwd naar dat verhaal over die schoenen. 
Nicoleke (URL) - 02 07 09 - 11:16
En die foto’s zijn echt in Nederland gemaakt? Je kunt het je bijna niet voorstellen.
En ja, nu nog een logje over de vergeten schoenen, dan weten we alles weer.
Madelief (URL) - 02 07 09 - 11:28
Oh mooi. Maar ik kan me dan ook wel weer voorstellen dat dat landschap er grauw uit kan zien. Want het is op een bepaalde manier ook wel kaal. Zo weinig loofbomen.
Wc-rol in de auto: altijd handig!
Astrid - 02 07 09 - 11:29
Ja echt in NL: Nationaal Park De Veluwezoom. We woonden er zowat ín.
Octavie - 02 07 09 - 11:30
De veluwe, mooi maar ook…benauwend. Of iets dergelijks. En op de een of andere manier heeft de veluwe ook nog eens een enorme aantrekkingskracht op regenbuien.
sanneke - 02 07 09 - 13:23
De veluwe is zo slecht nog niet…
Jeroen - 02 07 09 - 15:51
@ Jeroen: volgens mijn laatste info woon jij er ook al een flinke tijd niet meer anders
Octavie - 02 07 09 - 16:32
Mooi geschreven, ja.
Laurent (URL) - 02 07 09 - 18:25
Ik ben niet zo’n type die de heide aantrekkelijk vind. Het is mij net te kaal. Maar die foto r.o. is prachtig.
En ik zie je zo voor me met je pleepapier-gesnotter….
Soes () (URL) - 02 07 09 - 19:06
@Sanneke, ja inderdaad. Op de Veluwe valt de meeste regen van heel Nederland.
De Veluwe is de geboortegrond van de melkboer. En ik vind het wel mooi. Maar ik geloof toch niet dat ik er ooit wil wonen. Hij wel, geloof ik. Maar gelukkig ben ik de baas.
Cisca (URL) - 02 07 09 - 22:00
En veel sterkte voor Man trouwens. En voor jou. Want daar ging het ook nog over hier.
Cisca (URL) - 02 07 09 - 22:01
Fijn dat jullie zo’n thuis hebben gevonden!
Cyriel (URL) - 02 07 09 - 23:28
Mooi. En droevig. Maar mooi.
Sarah () (URL) - 03 07 09 - 10:05
wat een mooie foto’s. En nee crematies zijn nooit leuk, zelfs niet daar. Sterkte!
Nicolet () - 03 07 09 - 20:11
@Cisca: whoehahaha, gelukkig ben ik de baas. Whoehaha. Kunnen we elkaar ‘n hand geven
@Oc: die bovenste twee foto’s.. ik dacht efkes aan Zuid Frankrijk manne. Ik ben ‘n rasechte Limburgse, ik hoef hier niet weg. Veluwe vind ik prachtig maar er wonen..doe mij daar maar ‘n weekendje.
En crematies zijn niet fijn, al vind ik het bijzonder dat je er zonder schoenen heen kunt gaan..
Joeltje (URL) - 03 07 09 - 21:45
crematies zijn altijd verdrietig, ongeacht het weer. Maar als het regent heb ik altijd het gevoel dat de hemel een beetje meehuilt. En dat vind ik dan wel weer passend.
sterkte
ceebee - 03 07 09 - 23:08