Of ik een paar ontwerpen wilde maken voor strijkapplicaties.
Vroeg Daniëlle van De Bonte Mier.
Ontwerpen.
Nu moet u weten dat ik een beetje nerveus word van het woord ontwerpen.
Ik ben geen ontwerper. Ik ben maar een simpele ziel met een kroontjespen en wat inkt en in het gelukkigste geval wat waterverf. Heel ambachtelijk allemaal.
Dus het had wat voeten in aarde eer ik mezelf over mijn ontwerpangst had heengezet.
Maar vooruit, het lukte en vorige week ging De Bonte Mier online.
Met heel veel geweldige strijkapplicaties, van heel veel verschillende ontwerpers en dan ook nog een paar van een simpele ziel met een kroontjespen en wat inkt.
Alle applicaties zijn in allerlei kleuren en groottes te bestellen.
Nou.
Ik vind het leuk.
Mijn illustraties vindt u hier, waaronder deze op mijn shirtje hieronder, met de tekst Als alles kunst is.
Veel plezier.

Category Archives: Doe-het-zelf
Voor in de paastak
Mensenlief, het is al halfvasten.
De aspergesbedden worden al opgemaakt, dan kan het niet lang meer duren eer we aan de paastafel zitten.
Om dat te vieren maakte ik een gezellig knipvel voor u.
Of eigenlijk twee want ik kon niet stoppen.
Als je eenmaal konijnen zit te tekenen dan gaat dat maar door hè.
Enfin, na de konijnen maakte ik ook nog knusse lammetjes, bloesempjes, hartjes en een vogeltje, kortom; de hele Paserige mikmak!
Knip de figuurtjes uit en plak ze op elkaar met een draadje ertussen en ohhhh, dat wordt me een gezellige paastak! Of paasslinger! Of paasmuurdecorette!
LET OP: Klik op de vellen, dan kom je bij de PDF op ware grootte, de bestanden zijn op A4-formaat.
Dan kun je ze printen.
(Klik)

En het aanvullingsvel (voor als je een enorme paasvaas hebt, kan zomaar):
(Klik)

En dit wordt het dan:


Ojongojong! Wat een pasigheid!
Veel plezier!
De benepen schoonbroeder en hoe groen ruikt
Als je nu jarig bent en je bent op enige wijze gelieerd aan ons, dan krijg je zaad.
Ja, ik kan daar heel lang en breed over gaan praten hier, maar het is gewoon niet anders, wij zijn gek op zaad en we verspreiden onze liefde graag zoveel mogelijk.
Hm.
Nou vooruit.
Schoonbroeder H was dus jarig en kreeg zaad.
En die arme jong heeft niet eens een tuin.
Wel een jungle hoor, maar geen tuin.

Hij keek dan ook een tikje benepen toen hij ons zorgvuldig samengestelde Moestuin-starterspakket uitpakte.
Allemaal eigen zaad, zelf geoogst (door de kinderen; allee, hup, ga eens even wat uitgebloeide afrikanen plukken jullie), gedroogd en keurig bewaard (in het keukenkastje) in een heel systeem (tupperwarebakjes) met opschriften (vettige papiertjes) en al.

Hoe dan ook, schoonbroeder H keek dus wat benepen.
‘Dat vind je leuk, echt waar!’ riepen Man en ik enthousiast.
En we begonnen een heel verhaal over voorzaaien, verspenen en uitpoten.
Enfin.
Lang verhaal kort.
Kijk eens naar die tuinkers, hoe dat tiert.

Dan gaat u morgen naar de winkel, dan koopt u een pakje biologisch tuinkerszaad, dan zaait u dat en dan trekt u daar na drie dagen één spiertje uit.
En dan ruikt u daar eens aan.
Dan ruikt u de kleur groen.
Echt waar, ik beloof u dat.
En daarna houdt u ook van zaad.
Zo gaat dat.

Het last-minute, high speed, kindvriendelijk, doe-het-zelf carnavalspakske

Het middeleeuwse feest zonder everzwijn
En daar werd onze Grote Dochter toch alweer acht jaar.
Ik begrijp persoonlijk niet hoe dat kan aangezien ik toch slechts gisteren lag te bevallen. Maar vooruit.
Natuurlijk moest er een feestje komen voor de vriendinnen, en of dat dan een middeleeuws feest kon worden, zo vroeg ze zich af.
‘Ojaaa, een middeleeuws feest!’ riepen Man en ik verheugd en we stelden ons een enorme toestand voor met een everzwijn aan het spit en rijkelijk vloeiende mede en gekluif aan knoken en de aanhef van luidkeelse liederen. Maar nee, Dochter wenste toch liever geen everzwijn of liederen, maar wel wat andere middeleeuwse activiteiten.
Ik zet even wat op een rijtje, dan heeft u een draaiboek voor als uw kind ooit een middeleeuwse fuif wil geven. Al dan niet vrijwillig, u kunt dat ook gewoon opdringen.
1. Ter aanvang vertelden we een spannend verhaal over struikrovers en ridders die elkaar geheime boodschappen doorgaven. In een houten kistje had ik briefjes gedaan, lege briefjes. Vooraf had ik met citroensap op alle briefjes de namen van de feestvierders geschreven. Dat droogt onzichtbaar op, pas als je het boven een kaars verhit wordt de naam zichtbaar. Eén voor één verhitten we de briefjes, wier naam verscheen was aan de beurt om haar cadeau te geven.
Echt, dit was een hit, qua populariteit waren we toen al wel binnen denk ik.

2. Toen gingen we pijl- en boogschieten. Nu klinkt dat misschien wat verwend, maar Dochter heeft dus zelf een pijl en boog, voornamelijk eigenlijk omdat ík dat heel leuk vind. Kijkt u wel even uit dat het ene kind het andere niet een pijl in de bips schiet, komt wat slordig over.

3. Na het boogschieten was het tijd voor enige ambachtelijke werkzaamheden. We gingen tekenen met een ganzenveer. Daar hoeft u geen gans voor te vangen en het arme beestje de veren uit te trekken, ze zijn gewoon op internet te koop tegen zeer schappelijke prijzen.

Na afloop deed ik alle tekeningetjes in een houten lijstje en kregen ze de veer en het schilderijtje mee naar huis.

4. Ondertussen dat ik met het spul aan het tekenen was, stookte Man buiten een vuurtje op. Dat is toch een mooie rolverdeling, me dunkt. Ik had brooddeeg aan stokken geregen en later natuurlijk ook marshmallows.

We waren inmiddels de leukste ouders van het ganse schoolplein.

5. Als laatste activiteit gingen we kaarsen rollen met honingraten. De raten en de lonten zijn via internet te bestellen. De meisjes versierden de kaarsen nog met gekleurde bijenwas. Kaarsen dompelen had ook gekund maar dat leek me te lang gaan duren met zo’n opgewonden kinderschare.
Nou, en toen was het wel klaar en was het dan eindelijk tijd voor de mede.
Volgend jaar gaan we naar de binnenspeeltuin.
Het verhaal van de snorrebot
De Grote Dochter is vrijwel meteen na de kerstvakantie jarig.
‘Wat voor een traktatie maken we dit jaar weer voor de klas?’ zuchtte ik.
Uit principe doe ik niet aan eetbare toestanden, dus de eierkoekenmetgezichtjes/mandarijntjesmetgezichtjes/alhetanderemetgezichtjes vielen af.
Jammer. Ja.
‘Hoe heet eigenlijk zo’n ding aan een touwtje, zo’n eh ding, aan eh… een touwtje, je weet wel? Wat we vroeger altijd deden,’ vroeg ik Man.
Man keek me glazig aan. Wat ik daarmee bedoelde. Ding aan een touwtje.
Ik schudde mijn hoofd over zoveel onbegrip en googelde wat.
Na lang zoeken ontdekte ik dat wat ik bedoelde een snorrebot genoemd wordt. Tenminste, dat kwam het dichtste bij.
Dat wilde ik dus, een snorrebot. Maar dan met een houtschijfje en niet met een knoop en er moest iets op geschilderd natuurlijk.
(Geen gezichtje, nee.)
Ik regelde wat houtschijven en reeg er een touwtje doorheen. Hoe moest dat ook weer?
Ik draaide en trok. Maar er gebeurde niks.
Argh. Als kind had ik uren gesnorrebot, dat was heerlijk, zo’n zoemend geluid en een knoop die snoeihard draaide, mijn handen die als elastiek naar elkaar toe bewogen.
De Grote Dochter keek argwanend naar mijn geklungel en trok een wenkbrauw op. ‘Ik weet niet of ik dit zo’n leuke traktatie vind, hoor mam,’ mekkerde het.
‘Tsssfkkkpfff,’ snauwde ik en ik draaide de houtschijf nog een keer op.
Het wilde niet lukken. Youtube bood geen uitkomst. Man haalde zijn schouders op. Mijn moeder wist het ook niet.
Maar vooruit, daar was dan uiteindelijk mijn vader die na lang draaien de techniek weer ontdekte.
En nu zitten we al de ganse week te snorrebotten met z’n allen.
Leueueueuk.
En ik hoef er maar 24 te maken.
Zo gepiept.
(Ga je ook een snorrebot maken? Leuk! Laat het me even weten met een linkje!)

Traktatie stappenplan kabouterschatjes
Vandaag gaan we kabouterschatjes maken.
Een mooi doosje met daarin een betoverend schatje.
Wat heb je nodig?
1. spanen doosjes
2. verf op waterbasis
3. penselen
4. watervaste pen of stempel
5. vernis of parketlak op waterbasis
6. wol
7. gekleurde steentjes, schatjes
Haal de deksels van de doosjes en schilder alles los van elkaar in verschillende kleuren. Als je een grote kwast gebruikt is het een werkje van hooguit drie kwartier. Laat goed drogen. Teken met watervaste pen op de dekseltjes kabouters (of iets anders, kan heel eenvoudig, of stempel er iets op, hier vind je bijvoorbeeld prachtige stempels). Kleur je tekening eventueel in met verf.
Laat drogen.
Lak af met vernis op waterbasis.
Vul de doosjes met wat echte schapenwol (aan de prikkeldraad rondom een wei vind je al genoeg plukjes voor een doosje of tien) en leg op de wol een schatje of een steentje.
Een magische traktatie of cadeautje voor een groepje peuters of kleuters.
Veel plezier!

Vang de droomgedachte en wek hem tot leven
Ik zou u toch zo graag eens vertellen hoe zo’n nieuw kabouterpostpakket tot stand komt. Maar ik kan het waarlijk niet uitleggen.
Soms begint het met het zien van iets heel kleins dat groot belooft, soms maakt De Viltster iets waar we sterretjes omheen zien vliegen, soms gaan we gewoon ergens zitten in het bos en fluistert een kabouter iets in ons oor.
De Viltster maakte een potloodje met een kaboutermuts eraan.
‘Wat zou het heerlijk zijn om een potlood te hebben waar als vanzelf de tekeningen en de verhalen uit zouden stromen,’ droomde ik hardop. ‘Waarbij je de ideeën zo uit je kaboutermuts kon toveren.’
Het is niks dan eenvoud. Een droomgedachte vangen en hem tot leven wekken.
Het Kabouterpotlood is ons nieuwe mini-kabouterpostpakketje.
Een liefwarm pakketje voor kleine mensjes, met een eenvoudig knutselwerkje.
Op www.dekabouterfabriek.nl lees je er meer over.
Veel plezier.
Eikeldopjes met bijenwas
Zelf inkt maken met bolsters van walnoten

(Met dank aan Atelier Olliebollies voor de walnotenbolsters.)


