We halen de boekenkasten leeg om de muur te kunnen schilderen.
Uit een van mijn boeken dwarrelt een briefje, een klein stukje ruw afgescheurd papier.
Ik raap het op.
En lees het glimlachend.
Al jaren schrijf ik nu en dan briefjes aan mezelf. Ik stop ze in boeken, achter een plint, op geheime plekjes die ik acuut weer vergeet.
Voor mijn latere zelf.
Nooit eerder vond ik er een terug.
Vandaag wel.
Ik kreeg de groeten van een middelbare school-Octavie.
OctavieW
weblog Octaview
Wat leuk, zo’n boodschap uit het verleden
Geweldig, je hebt een schat gevonden!
Prachtig!
We doen net hetzelfde
Ik vond verleden week er eentje terug uit 1993, heerlijk is dat!
En hier in huis zit er ook eentje dichtgetimmerd voor hopelijke vele generaties verder…tijdens de verbouwingen verstopt.
Broerlief doet ook zoiets, zag ik…toen hij na heel veel jaren een nieuwe vloer in zijn huis legde, vond hij allerlei leuke zinnen terug op de ondervloer
Vooral blijven verder doen en je hoeft er niet achter te zoeken, ze dwarrelen zo je schoot in!
Wat geweldig leuk om terug te vinden!
Oh wat ontzettend leuk! Ik hoop dat je nog veel meer terug vindt!
Ooh hoe leuk om dat terug te vinden!! Ik heb dat al met oude brieven en kaarten die ik elke 8 jaar ofzo terugvind bij een verhuizing. Wat leuk zeg.
Wat leuk! Dat doe ik ook
Wat vrolijk om dat te vinden! Je schrijft superleuk vind ik. Groetjes, Lara