Die enorme lap mooi leer lag al een tijd te jeuken in de bijkeuken. Maar nu ging ik daar dan toch eindelijk schoenen van maken. Of ja, één schoen, de ander moet nog. Ik ben echt zo content hè, dat ik nu mijn eigen Romeinse schoen heb, dat ik daar al de hele middag mee door het huis loop, een beetje mank, zo maar één schoen, maar dat deert niet.
Ik vraag mezelf sterk af of ik nog ooit wel eens pumps zal gaan dragen en nette pantykousen en kokerrokken en lippenstift, of dat ik ooit in mijn leven nog wel eens naar de kapper zal gaan, maar ja, dat zijn zo van die vragen, die krijg je niet 1,2,3 beantwoord hè.
Nee.
Wat ‘ne zever, ik schei daarmee uit.
En ja, ik had ook plinten kunnen verven in de tijd dat ik een Romeinse schoen maakte.
Maar was onze maatschappij dáár nu blijer van geworden?
Dat bedoel ik.
(De handleiding voor het zelf maken van Romeinse schoenen lees je hier.)
potverdrie ben jij me toch een partij actief zeg! Maar waar ik eigenlijk ook heel erg benieuwd naar ben…..hoe die ene ganse affe schoen er nu uitziet aan jouw voetje….
gr. Christien
En? Heb je de crocs variant nog gevonden? Zitten vast niet zo lekker als die van soepel leer…