En dan fietsen we ons zo op een zaterdagmiddag eens naar de manege. Eerst ons dorp uit en dan met een scherpe bocht naar links het slingerweggetje in. Daar beginnen de velden. Het koren is nog laag en groen. De bermen staan vol fluitekruid, kleine witte sterretjes aan wijde schermen.
In de diepte staan de wilgen, met hun voeten in het water. De hele natuur is zo felgroen dat het bijna pijn doet aan je ogen. En ach, zo met tien minuten zijn we al daar. Het is maar net voorbij die carréboerderij met de blauw-witte luiken, zoals je er hier wel meer ziet. We fietsen het erf op, De Grote Dochter komt juist aanzeulen met een zadel. Het Kleine Meisje kijkt bedenkelijk en op een veilige afstand naar een paard dat de doorgang verspert.
We praten wat na met Dochters paardrijjuf. Vanuit het hooggelegen erf kijk je zo de dieper gelegen landerijen in. Iets naar rechts ligt het rozenkerkje. Het rozenkerkje is het mooiste kerkje dat u ooit zag.
Dochter ruimt haar spullen op en we stappen weer op de fiets. Een klein eindje verder nog. De dag is te mooi om niet te fietsen.
Langs de plassen en iets later langs het prachtige riviertje.
Overal waar het mooi is stoppen we even.
Ach mensen. U zou dat gewoon eens moeten voelen, hoe dat hier voelt.
Ik zou zeggen, boek eens een B&Btje op de route.
Daar zijn er zat van.
Dan zet u zich eens op een kleedje met het vodje tussen de boterbloemen en doet een grasstengel in uwen mond.
‘N schonere vakantie heeft u nooit gehad, dat beloof ik u.
OctavieW
weblog Octaview
Aankomende zomervakantie. Dan komen we!
wat mooi!
ik kom hier sinds we het moestuinpakket bestelden vaak ook even kijken en word elke keer weer vrolijk van je foto’s.
Het zijn mooie foto’s, maar wel een heul lelijk paard. Of is dat erg onaardig van me? Grappig, hoe je de groenheid van de natuur beschrijft. Ik zie dat de hele week al, maar kon het niet in woorden uitdrukken.
Haha! Ja, ik vond het ook al een lelijk paard. Maar de foto is zo mooi close dat je hem bijna wil aanraken, daarom mocht hij erin.
Ik moet nog steeds slikken als ik het rozenkerkje er zo kaal bij zie staan… en verder boek je in dit mooie stuk een Bed&Breudje. En kan ik aanbevelen eens in het bos bij Rookhuizen te gaan kijken. Ook al zo mooi en maar stukje verder fietsen!
Ik droom heel vaak van het Rozenkerkje en dan is het altijd helemaal omgeven door de Maas en de knotwilgen. Prachtige plek.
hai ocavie, wat een mooi blogje weer. heb altijd t idee dat jij in een droomomgeving leeft, terwijl ik als ik aan t zuiden denk ook vaak belgische beelden krijg, van huizen met lelijke rolluiken, grijs asfalt, kille wijken ( oke, ik rij er alleen door dan he). Van jouw plaatjes ga ik echter helemaal om.
B &B zei je he,. toch me ns in gaan verdiepen..
Je dochter is nogal punk en dat is een compliment! Erg leuk!