We maakten De Grote Dochters klasje schoon.
Ik wapperde ijverig met een stofdoek en deed alsof ik vreselijk huishoudelijk was aangelegd, Dochter en Het Kleine Meisje sopten de penselen uit, Man stofzuigde. Het zweet stond hem ervan op het gezicht, al dat gepoets is hij niet zo gewend, de arme jong.
Ik nam de kastjes af en snuffelde zo wat onopvallend in Dochters tekenschriftje en bladerde in wat werkbladen.
Ineens drong het tot me door dat het schooljaar al zo onderhand voorbij is. Nog een week of vier en dan is het al klaar.
Ik spoelde mijn poetsdoek uit.
Het was een bijzonder jaar.
Een jaar waarin ik vaak het gevoel had dat Dochter geruisloos van de radar was verdwenen. Waarin ik mijn handen vol had met liefde en zorg maar waarin ik het maar nergens aan kwijt kon.
Ze kreeg haar eigen leven.
Een leven zonder mij.
De vrije eerste klas is hard voor de ouders. Zonder omhaal worden daar nog wat te vast zittende navelstrengetjes doorgesneden. Niet alleen de kinderen leren, ook de ouders. Over vertrouwen. Vertrouwen in het systeem waarvoor je koos, maar bovenal vertrouwen in je eigen kind.
Laat haar los, ze kan het wel alleen.
En nu, met het einde van het schooljaar in zicht, zie ik het.
De strijd is gestreden, de cirkel is rond.
Mijn Grote DroomDochter is geland.
Spring maar, je kunt het, gebaarde juf M.
En ze sprong, van haar wolkje af, twee benen stevig op de grond.
Ze is haar eigen zelf geworden.
OctavieW
weblog Octaview
Mooi logje!
ik krijg er toch even traantjes van in mijn ogen, hoe je het beschrijft! wat staat me nog allemaal te wachten…..
Dat vertrouwen he …o o wat is dat toch moeilijk. Ik kan je vertellen worden echt heel mooie mensen door dit systeem. Ik weet het …. en zie het nu als oma opnieuw gebeuren….zo mooi….
oh, zo mooi, zo mooi.
Het is mooi, de Vrije School. Met zorg voor mens, materiaal en omgeving.
Maar o, wat doet die spelfout in het Engels pijn aan mijn ogen….
Ja, dat is jammer… Maar zo lang de juf geen fouten maakt in de Nederlandse grammatica, en dat doet ze niet, ben ik al heel blij.
Mooi om te lezen dat je dochter zo goed geland is en ik wens je nog heel veel goede jaren.
Mijn dochter van 12 moet nog een paar weken en voor mij als moeder zit er dan ook bijna 10 jaar vrije school onderwijs op.
Het is goed zo.
Groet Thea
zo mooi, en zo jammer dat hier nergens in de buurt een vrije school is!
Slik…..
Mooi, en hoera voor de VS. Mijn eerste klas exemplaar is nog niet geland, maar ik denk dat hij dat in het zesde ook nog niet is, en gelukkig mag dat, zichzelf zijn, in zijn droombubble. In het reguliere systeem was mijn mannetje verzopen.
Ha ja, dat landen is natuurlijk relatief:) Ik ben zo blij dat we het onze kinderen kunnen gunnen om zichzelf te mogen zijn en ze tijd geven. Je kind tijd en vertrouwen geven is denk ik het allerbelangrijkste.
precies
en zo heerlijk als ouder ook, zo’n klas soppen is stiekem best leuk;-)
Mooi!
Jij bent een bijzonder mens; dat je de dagelijkse dingen zo mooi kunt omschrijven en het met ons deelt, Bedankt Octavie!
Nou… eh, dank je:)
Je weet het toch maar weer mooi te omschrijven al dat hersengespinsel in je hoofd. Maar dat lostlaten…dat is toch zo verrekte moeilijk…..nog eentje heb ik er volgend jaar op de basisschool…en al eentje die gaat studeren en die droomt van reizen. En dan zie ik in plaats van een bijna 17-jarige dat kleine meisje met die dikke lange vlecht in dat leuke zelfgemaakte gele kleedje, dat ze aanhad toen ze voor het eerst naar groep 1 ging……ich mót d’r neet aan dinke det die ‘t hoes oet zól gaon….
Gr. Christien
Och.. nu heb ik persoonlijk niet zo veel met de Vrije School en alles, maar ik deel wèl heel erg je gevoel over het (oudste) kind dat ineens zo zichzelf wordt. Een echt mens, bijna. Mijn oudste zoon ging een paar weken geleden opeens van groep 2 naar groep 3 om over een paar weken meteen weer door te gaan naar groep 4 (ja, ‘ne slimme hoor, haha) maar daardoor mis ik opeens wel een hoop van het Groter Worden. Niks nie wennen aan de andere klas en het plotselinge leren en opgroeien, gewoon zo hatsflats inèèns is hij groot.
Ik had zo’n zelfde ervaring dit jaar, maar dan met een dochter die naar de middelbare school ging. Ineens is het een groot, zelfstandig kind geworden, mooi hoor!