Ik dacht laatst: ik zou eens alle dingendiejebeterniettegeneentekenaarkanzeggen eens op een rijtje moeten zetten. Dat leek me waarlijk hilarisch en nou ja, misschien dat een van u dat op zou pikken en dat ik dan wellicht eens één keer minder op mijn tanden zou hoeven bijten. Maar ja, zoals dat dan gaat, toen kwam er weer van alles tussendoor en toen vergat ik weer de helft en nu kan ik met goed fatsoen nog maar een paar dingendiejebeterniettegeneentekenaarkanzeggen oplepelen.
Vermoeiend hoor, mij zijn.
Maar hoe dan ook. We beginnen met de nummer 1, toppunt van ergernis:
Goh, jij kan echt wel leuk tekenen.
Leuk tekenen?
Léuk tekenen?
Leuk tekenen, dat zeg je tegen een kleuter nondeju! Toch niet tegen ‘ne groten mens die zijn ziel en zaligheid in een kúnstwerk heeft gestoken. Weet u wel hoe hard dat werken is, zo een tekening ineen draaien! Dat moet van diep komen hoor!
Boh, nummer 2 dan maar.
Oh, ben jij tekenaar? Nou, dan ben je zeker heel creatief.
Nee. Koekoek.
Ja, ik zie het al, daar klapperen uw oren ook van.
We gaan gewoon door naar nummer 3.
Neenee, zij mag niet meedoen ons dinges want zij is tekenaar en dus heel creatief en dan wint zij toch en dat is niet eerlijk hè!
Halloho! Weet u hoe we dat noemen?
Discriminaaaaatie!
En dan nummer 4, ook een gezellige op feesten en partijen:
Tekenaar? Leuk, ik tekende vroeger ook heel veel. En goed ook. Iedereen zei altijd tegen mij: jong, wat kan jij goed tekenen. Ja, ik had wel talent hoor, maar ja, toen ben ik toch maar gaan leren voor iets in de zorg.
Dat is fijn.
Mensen in de zorg moeten er ook zijn, tenslotte.
En de nummer 5:
Zeg, jij tekent toch? Kun je eens naar de tekening van mijn kind kijken? Volgens mij heeft hij talent.
Nee.
Dat ziet men zo, daar is geen talent aanwezig. Misschien kan hij gaan leren voor iets in de zorg.
Ja, en dat was alweer het einde. De rest van de lijst zit dus nog ergens in mijn hoofd te jeuken maar het wil er niet uitkomen.
Overigens zijn is er ook nog een lijst van dingendiejealtijdtegeneentekenaarmagzeggen.
Daar horen onder andere onder: gottegottegot, wat heb je dat gewelllldig gemaakt, wat een kunst, wat ben je toch fantastisch, ik wilde dat ik dat kon, en mijn persoonlijke favoriet: jij hebt echt een eigen stijl.
En dan gooi ik nu even mijn stripjes van de Libelle Nieuwscafé van dit seizoen erin, kunt u vast oefenen.
Daag.
Octavie en de nieuwe buurt:
Octavie en de nieuwe vriendschap:
Octavie en de nieuwe zorg:
Octavie en het nieuwe opvoeden:
Mag daar ook nog bij: Goh, wat leuk, je hebt van je hobby je beroep gemaakt…
Ik HAAT het als mensen dat zeggen…
Mag er ook bij: Goh, het ziet er eigenlijk heel simpel uit, maar je moet er maar opkomen hè?
KOTS!
Ook: Goh, wat leuk, dat ga ik zelf thuis ook eens proberen…
AAARGH!
AGREE! Die creatieve inkopper, daar ben ik ook zo zuchtend klaar mee. En wat Luna zegt. En dat digitale jeukje! HAHAHA! Octavie op haar best:-) Ik vind je geweldig. En je hebt écht zo’n mooie eigen stijl. Woehoeoe!
Hahaha, heerlijk gelachen. En zeer toffe strips!
Ik kan het niet helpen, maar ik vind echt dat je superleuk tekent! En met ‘leuk’ bedoel ik dan niet kleuterleuk, maar humoristisch en geestig en zo. De teksten ook trouwens. Ik heb vreselijk zitten lachen om je strips.
. Mijn oudste dochter kan wel goed tekenen (don’t worry ik vraag het niet) maar dat heeft ze dus helaas niet van d’r moeder.
Wanneer komt er nou eens een album uit?
Ik wou dat ik dat kon
Ogottegot, wat was die strip in de Nieuwskrant weer helemaal grappig en geweldig en zo heeeeeeeel erg goed in je eigen stijl, ik wou dat ik dat kon, wat een kunst, wat een werk gaat er toch in zitten – zoiets dan maar doen?
Ik vind eerlijk gezegd ook dat je léuk tekent. Als in grappig en herkenbaar en positief en mooi van opzet en nou ja, gewoon iets waar ik graag naar kijk en naar uitkijk en voor terugkom: léuk dus. Misschien is het een intern Nederlandse taalverschilletje.. ondergetekende is nu eenmaal een Hollandse en die hebben zo hun eigen taaltje
Dus vind ik het hartstikke mooi als iemand met zijn talent het brood (of het beleg of allebei) kan verdienen. ‘k wou dat ‘k het kon..
Goh. En heb je die tekst dan ook zelf geschreven?
(grapje hoor, ik meen me te herinneren dat je daar eens iets over geschreven of getwitterd hebt)
Nou laat ik het zo zeggen….ik word er een beetje groen van als ik weer iets van jou zie/lees.
Maar we kunnen nu eenmaal niet allemaal hetzelfde talent bezitten…..
En die stripjes….géniaal!
Ge-wel-di-ge stripjes. En je tekst ook.
HAHAHAAA die over het kind met het opvoedboek. Wat lèuk! (gne)
Wat teken je toch prachtig Octavie, en met zo’n geheel eigen stijl ook. :-p
Hahahaha. Zo herkenbaar.
Na afloop van concerten:
*Ik zat vroeger ook op blokfluitles, ook echt op alt enzo”
“Dit is mijn dochter (schuift mensje van 6 jaar naar voren), en ze speelt ook blokfluit. Leuk hé?”
Enig voor je!
‘t Is wat, die creatieve beroepen.
Die stripjes zijn zó leuk! Lekker Hollandsch en herkenbaar. Heerlijke (eigen!) stijl heb je.
opendeurentegeneenjuf: Ik zou het geduld ervoor niet hebben. Ik zou helemaal gek worden van al die springende kinderen om me heen. Als ik in mijn handen klap luistert er niemand, hoe doe je dat toch?
Het is een vak lieve dames en heren. Het is te leren. Maar ik snap best dat jullie liever op een kantoor met je gelakte nagels en hoge hakken rond het koffieautomaat trippelen.
(nu is het tijd voor de open deuren van de kantoormedewerkers)
heerlijk zeg die stereotypen. Ik draag nooit hakken, en heb laatst speciaal voor dochterlief een flesje nagellak gekocht omdat vijf jarigen het kennelijk leuk vinden met gelakte nagels rond te lopen, of mama daar nu wel of niet aan doet! Bij de koffieautomaat kom ik zelden en als ik er kom is er meestal niemand te bekennen op hoge hakken met gelakte nagels …
Open deur of niet, ik heb een groot respect voor juffen, en meesters ook natuurlijk, die met zoveel kleine of grotere mensjes in een klas toch elk kind op de juiste wijze weten te benaderen en op hun eigen niveau laten presteren
Nou, ik tekende vroeger dus ook heel veel en weet daarom dat het VIES tegenvalt om het precies goed te doen! Mag het zo wel?
haha wat een frustraties! Daar heb je als je in de IT werkt dus een stuk minder last van. Niemand die me zegt dat ik dat nou eens leuk op heb gelost, of dat ik te creatief ben om mee te doen op een feestje, dat ze altijd al IT-er wilde worden maar toch maar in de zorg zijn gegaan, en ook niemand die me verteld dat zoon/dochter ook al zo briljant is in de IT.
Maar ondertussen geniet ik wel van een fantastische blogger die met een geheel eigen stijl en heel veel flair stukjes schrijft waar ik enorm van geniet!
Wie laat er nu een boek kapotscheuren? Misschien tijd voor ouder-opvoedboeken…..
nice information, many thanks to the author.http://www.corpoluna.com