‘Mamamaaaaaa mamaaaaaammaaaa,’ brult Het Kleine Meisje zowat de hele dag.
Het heeft de waterpokken.
Dus mamamamaaaa is in de weer met zemelenbadjes en zalf en pleisters.
Het poelepetatje wil namelijk het liefst op iedere pok een pleister. Maar ja, koekoek. Dat zou een beetje gek zijn.
En dus hebben we een compromis bereikt. Niet op iedere pok een pleister, wel eentje op haar kin.
Nee, daar zit geen pok, ze vindt dat gewoon leuk staan.
Ja, goed, dat u een beetje een beeld krijgt van mijn leven op dit moment.
Loop ik daar een beetje voor joker met mijn kleine builenpestje met een idiote pleister op de kin.
Hoe dan ook, omdat ik het aapje toch wel een beetje zielig vind, trakteerde ik haar vandaag op een nieuw shirtje.
Ik tekende een keer rechtstreeks op het shirt zelf, niks geen ingewikkeld gedoe met transferpapier of trucs met printerpapier.
Of ze er blij mee was vraagt u.
Ja hoor.
Binnen drie minuten had ze de kabouter ingewijd met rode spaghettisaus.
Nou mag mamamamaaa weer eens zien hoe ze dat eruit gaat krijgen.
OctavieW
weblog Octaview
Wauwsa, riep ik als Wampusfan, man, en zo direct op het shirt!
Och die pokken….Beterschap
oh maar hoe gaaf is dat shirt!!! geweldig mooi. ^^
waterpokken daarentegen zijn minder. ik herinner me die week nog goed, tien minuten achter elkaar voor mezelf was luxe.. sterkte!
ooh die pokke pokken! Beterschap voor het kleine meisje.
Maar dat t-shirt is wel helemaal super! Succes met het gevecht met de spaghetti saus …
nu al een collectors item!
Zo, ik heb weer eens fijn bijgelezen, dat vind ik fijn he, zomaar weer een stukske of 5 achter elkaar om bij te lezen. En oii die pokken. Wat een ellende, maar ik bescheur me om de bepleisterde kin. En de bloemenkransen zo mooi, en haha, ik pers bloemen ook altijd scheerkwastachtig in een vaas. Beeldig toch.
Ik hoop dat de pokjes inmiddels weer wat aan het verdwijnen zijn.
Mooi shirtje! Is de saus eruit of wilde het kaboutertje het graag zelf houden?