‘Zeet g’r hiej op vakantie?’
Ben je hier op vakantie?
Dat vragen de mensen in deze tijd van het jaar aan Man.
Want ja, het is vakantie, en dan zijn er veel toeristen in de stad.
De campings zitten vol met harde G’s.
Ach, en die arme Man.
Dan moppert hij wat en probeert in z’n beste dialect wat terug te wauwelen.
‘Nae, nae, iech wohne heej. Al zes…eh jahre.’
(Wat natuurlijk moet zijn: Nae, nae, ich woon hiej. Al zes jaor.
We zijn hier geen Duitsers, zeg! Wat denkt u wel niet van ons!)
Hij doet echt zijn best hoor, maar Limburgs praten is gewoon tamelijk ingewikkeld voor ‘ne van daarboven.
‘Limburgs praten is voor slimme mensen,’ pleeg ik graag te zeggen, met een zeer uitgestreken gezicht.
En dan geef ik mijn Hollander een kusje.
En hij mij.
Hij valt op mijn zachte G’tje.
Gelukkig maar.
OctavieW
weblog Octaview
ik moet zoooooo hard lachen! mijn vader (ook een hollenjer) probeerde zich vroeger ook zo te uiten. hij is daar gelukkig mee gestopt
Ik hoorde vroeger heel veel (Noord-)Limburgs, want mijn vader en zijn hele familie spraken het met elkaar (nog steeds, trouwens). Maar het maffe is dat hoewel het me heel vertrouwd klinkt (en ik misschien zelfs in het Limburgs zou kunnen denken), ik het totaal niet zou kunnen spreken. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik dat ook nog nooit geprobeerd heb
.
Wat ik altijd bijzonder aan Limburg vind is dat echt iedereen die er geboren is (een vorm van) Limburgs lijkt te spreken. Volgens mij is dat in geen enkel ander deel van Nederland zo, hoewel, misschien in Friesland? Ik ben geboren en getogen in en rond Den Bosch, maar spreek (op ongetwijfeld iets van tongval na) toch echt geen Brabants, en volgens mij geldt dat voor veel meer mensen hier. Ben benieuwd waar dat aan ligt: minder binding met de streek oid?