Tag Archives: Illustraties

Heerlijke Herfstrecepten

Posted on by
13

Of we niet iets moesten met al die recepten van de herfstbazaar, vroeg de bazaarcommissie zich af.
Ieder jaar wordt er een herfstbazaar georganiseerd op het kleine schooltje van de dochters, waar we dan de ganse dag zitten te spinnenwielen en te breivorken en er zijn kraampjes met wolviltspullen in depressieve kleuren en geitenwollensokken te koop.
En dan is er in de zaal een restaurant. Daar kun je dan pompoensoep eten of een stuk biologisch rechtsdraaiende tofutaart of steenharde zemelenkoekjes waar je iemand mee kan doodknuppelen, u kent het wel.
Zucht.
Grapje hè.
Grapje.
Hoe dan ook.
De recepten dus.
De bazaarcommissie wapperde met een map vol ranzige, vetbevlekte briefjes voor mijn neus en keek me verwachtingsvol aan.
Oh. Het scheen me toe dat ze dachten dat ik daar iets mee moest doen.
Nah. Vooruit dan maar.
Ik was toch niet druk of zo. Neen.
En zo kwam het dat ik weer eens een receptenboekje samenstelde.
Is mijn hobby. Lekker. Boekjes maken.
Het is maar een klein boekje hoor, er staan maar tien recepten in, maar ach, het is gewoon voor de leuk hè.
Voor een biologische appel en een vrije uitloop-ei te koop dus op de herfstbazaar.
7 oktober, vanaf 11.00 uur op Vrije School Christophorus in Roermond.
Ik ben er ook. (Die met die trui van gemacrameed lamahaar.)
Gezellig.


DK

Posted on by
6

Ik weet begot nog niet waar ik de tijd vandaan ga halen maar ik geloof toch echt dat De Viltster en ik een nieuw project gaan starten.
De Kabouterfabriek voor volwassenen.
Ja, het schijnt dat de volwassenen zich wat achtergesteld voelden door de kabouters, vandaar.
Iets met papier en met textiel en handgemaakt en anders en design en niet van dat alles wat nu in is maar wel mooi en vooral dingen waar je iets mee kan.
Want we houden van praktisch.
‘En dan gaan we dit maken, en dat maken en zus en zo en en en!’ jodelde De Viltster.
‘Wiiiiii wiiiiii,’ brulde ik.
Zo doen wij namelijk als we enthousiast zijn. En dan wapperen we met onze hoofden en zien er heel belachelijk uit.
We zijn ook wel eens niet enthousiast hoor.
Dan zitten we te siepogen en te meieren.
Komt ook voor.
Hoe dan ook.
‘We moeten een naam hè, voor het nieuwe merk,’ zei ik.
‘Oh ja,’ zei De Viltster.
En we waren een korte wijle stil.
‘Ehhhmmmm,’ deed ik.
‘Eeeeeeeeeeehm,’ deed De Vilster.
‘Ik weet niks,’ zeiden we in koor.
Alle namen waren stom en suf en afgezaagd en we wilden niks Engels en niks met dubbele medeklinkers op het eind en niks met Hip erin en we wilden iets eenvoudigs.
‘Nou, simpel, het wordt een afkorting voor De Kabouterfabriek,’ besloot De Vilster.
En dat werd het.
DK.
Ach, we zijn zo gewoon gebleven hè.



Herfstlucht

Posted on by
5

De nachten worden frisser, de ochtendlucht is kruidig.
Iedere ochtend moet ik bij de deur van de schapenstal een nieuw spinnenweb weghalen.
Ik voel de eerste herfst binnensluipen, zachtzoetdonker, omhullend en veilig.
Ik hou van de herfst.
Herfst geeft me lucht, ik ga weer openstaan na een zomer vol benauwende vrijheid.
Mijn kroontjespen en penseeltje maken als vanzelf hun eigen kunst.

De inkt vindt haar eigen weg, de wind blaast allerlei nieuwigheden in mijn hoofd.

Hier en daar pruts ik wat.

Of maak ik iets moois voor mensen die ik liefheb.

In de herfst mag ik oogsten.

De God van de banen

Posted on by
Reply

Papieren vogels maken voor etalage stond er op mijn to do-lijstje.
En daaronder nog zowat dingen. Schetsen voor een adoptiekaartje maken. Een kabouterschilderij voor een kinderkamer. Een stripje tekenen voor Libelle Nieuwscafé 4.
Nou, dan denk ik toch wel iets in de trant van: ojongojongojong, ik heb het goed getroffen.
En dan dank ik de God van de banen dat ik de ganse dag mag tekenen en knippen en plakken en meer van die nozele toestanden.
Maar ja, dan ga ik eens beginnen aan de hele mikmak (mikmak. Mikmak. Haha. Mikmak.) en dan komt dat natuurlijk allemaal nooit af en dan ben ik die papieren vogels aan het inschilderen en dan bedenk ik dat er ook nog een papieren vosje bij moet voor in de etalage. Met een kabouter op de rug! Ja! Wunderbar! En zou ik ook nog een groot vel op voorraad hebben waar ik dan een hertje van kan knippen? Oeh, en een konijn! Een konijn, met zo’n staartje, en een eekhoorn kan er ook bij. En dan komen die schetsen voor het adoptiekaartje er weer niet van en dat moet ook af en wanneer was ook weer die deadline voor de Libelle? Nou, en dan slaat dus ongenadig de hysterische paniek toe, want let’s face it, ik ben gewoon een labiele kunstenaar die elke vorm van organisatietalent mist en dan trek ik van totale ellende een zak chips open als lunch en dan denk ik vol schuldgevoel aan de schijf van vijf en dan zie ik het teleurgestelde gezicht van mijn moeder en dan en dan dan…
Denk ik heel eventjes iets in de richting van: waarom zit ik toch nondeju niet de ganse dag in een kantoor.
Maar dat is toch altijd zo weer voorbij hoor.