‘Neeee! P! Wat heb je nu op je bovenlip!’ brulde ik, zeer subtiel, door de drukke winkelstraat.
‘Dat is een snor,’ piepte vriend P een beetje ongelukkig.
En hij mompelde iets over Movember en stoppels en dingen.
‘Een snor! Een SNOR! Mensen met snorren horen ze op te sluiten in die lelijke jaren tachtig!’ jammerde ik luidkeels.
Want mensen, kom, alle goede doelen ten spijt, snorren worden echt nooit meer hip, nee toch, zeg me dat snorren nooit meer terugkomen.
Als snorren ooit weer in geraken, dan eet ik een bezem.
‘Een snor,’ bromde ik nog hoofdschuddend, en ik stapte op de fiets.
Want, wahant, want we gingen met z’n allen naar het Cuypershuis.
Nou, dat was nou eens een goed plan.
Het Cuypershuis is net geopend, het is een heel museum vol over de Roermondse architect Pierre Cuypers.
De ontwerper van het Amsterdamse Rijksmuseum en het centraal station, maar ook van de troon in de Ridderzaal en van kasteel Haarzuilens.
Fijn toch weer, dat ik u dat allemaal hier leer hè! Kunt u straks allemaal die verse kennis mooi tentoon gaan spreiden bij uw eega, in plaats van de ganse avond naar een belegen zangshow te kijken.
Wie weet komt er nog romantiek van, dat zou nog eens wat zijn.
Er was een hoop te zien, en hee, als nou onze voltallige kinderschare een beetje mee had gewerkt, dan hadden we er zelf ook nog wel wat van kunnen meepikken.
Maar Het Kleine Meisje hing weer eens als een aap in de gordijnen, het was weer een hele happening, het mag een wonder heten dat we er niet uitgezet zijn door de kribbige suppoosten.
Pierre Cuypersstraat 1
6041 XG Roermond