En ondertussen moest ons Truitje ook nog even uit haar vachtje verwijderd worden.


De zwarte wol van Trui hangt uit over de rekstok van de meisjes. Daar heb ik een plan mee. De wol van Zökske gaat in de tobbe.
‘Helpen jullie mee de wol wassen?’ vraag ik De Grote Dochter en Vriendinnetje J.
Dat willen ze wel.

Ik sleep gieters lauw water aan, de meisjes pulken de allerergste viezigheden al uit de wol.
Het water is zo zwart dat je er een pollepel in rechtop kan zetten.
Gelukkig zijn Dochters vriendinnen niet al te stads aangelegd.
Stel je eens voor, dalijk krijg ik zo’n wicht met een hond in een tasje over de vloer.
Nee, dat zal toch wel niet.
Of met glitterschoentjes met hakjes.
Nee.


Hoe dan ook.
Het einde van het liedje was dat de wol al aardig proper begon te worden en ik opgezadeld zat met drie vettige kinderen.
En nu maar hopen dat ze er niks van oplopen.